پوشش در برابر ارز به چه معناست؟


هج فاند

راهنمای گام به گام واریز ارز دیجیتال (کوین)

در این مطلب از راهنمای تبدیل، آموزش گام به گام و تصویری واریز ارز دیجیتال به صرافی ارز دیجیتال تبدیل را در پیش داریم. با همراه باشید.

در این مقاله می‌خوانید:

گام های اصلی

فرایند واریز و برداشت یک فرایند دوطرفه‌ است یعنی شما همیشه قرار است از مبدأ A (که ممکن است یک سایت و یا یک کیف پول [والت] باشد) ارزِ دیجیتالی برداشت نموده و به مقصد B (که می‌تواند یک سایت یا کیف پول باشد) واریز نمایید.

ما در ادامه ابتدا گام‌های اصلی این عملیات را نشان می‌دهیم و سپس گام به گام فرایند واریز ارزدیجیتال به سایت تبدیل را آموزش می‌دهیم. اگر توضیحات ابتدایی برایتان پیچیده به نظر می‌رسد هیچ نگران نباشید. در ادامه تمامی گام‌ها را با جزییات به شما نشان می‌دهیم.

ابتدا به سایت یا کیف پول مقصد رفته (سایت B) و ارزی را که می خواهید واریز نمایید را انتخاب کرده و از قسمت واریز (deposit) آدرس کیف پول مقصد را دریافت کرده و سپس به سایت مبدأ رفته و در بخش کیف پول، به صفحه‌ی ارزی که می‌خواهید برداشت نمایید بروید و گزینه‌ی برداشت (withdraw) را زده و آدرسی را که از مقصد دریافت کرده اید، در آنجا وارد نمایید.

توجه فرمایید که ارزهای دیجیتال بر روی شبکه‌های مختلفی جا به جا می‌شوند و برای اینکه جابجایی موفقیت آمیز باشد باید سایت مبدأ و مقصد هر دو شبکه مد نظر را پوشش دهند. بنابراین قبل از ثبت نهاییِ واریز یا برداشت دقت نمایید که شبکه‌ی آدرسی که از مقصد دریافت کرده‌اید دقیقا مطابق با شبکه‌ی مبدا باشد. یکی از تفاوت‌های شبکه‌های مختلف این است که کارمزد نقل و انتقال‌شان متفاوت است.

شما می‌توانید با انتخاب شبکه‌های مختلف کارمزد نقل و انتقال را قبل از تأیید نهایی ملاحضه فرمایید.

می‌خواهیم ارز دیجیتال X (مثلاً بیت‌کوین) را از مبدأ A به مقصد B واریز کنیم.

  1. ابتدا به مقصد B رفته و در بخش کیف پول (Wallet)، مقابل ارز X، دکمهٔ واریز (deposit) را بزنید و شبکه‌ای را که در مبدأ پوشش داده می‌شود، انتخاب نمایید و سپس آدرسی ظاهر خواهدشد که در گام بعدی از آن استفاده خواهیدکرد.
  2. به مبدأ A رفته و در بخش کیف پول (Wallet)، مقابل ارز X، دکمهٔ برداشت (withdraw) را بزنید و شبکه‌ای را که در بالا انتخاب کرده‌اید، انتخاب نمایید. سپس مبدأ از شما می‌خواهد تا آدرس کیف پول مقصد را وارد نمایید. در این حالت شما آدرسی را که بالا دریافت کرده‌اید، وارد می‌نمایید و برداشت را می‌زنید. پس از واردکردن کد امنیتی که به ایمیل شما ارسال می‌شود، واریز شما ثبت می‌شود.
  3. توجه نمایید آدرس مبدأ و مقصد حتماً باید متعلق به یک نوع ارز و شبکه باشد.
  4. با توجه به شلوغی شبکهٔ بلاک‌چین، بین نیم تا ۲ ساعت ممکن است انتقال پول از مبدأ به مقصد به طول بینجامد.

راهنمای گام به گام واریز ارز دیجیتال

گام ۱

فرض کنید که می‌خواهیم ارز دیجیتال تتر (صرفا به عنوان مثال) را از صرافی کوینکس (هر سایت یا کیف پول دیگری می‌تواند باشد) برداشته و به بازار معاملاتی آنلاین تبدیل واریز نماییم.

۱. ابتدا از نوار بالای صفحه به بخش کیف پول بروید و سپس از بخش ارز مورد نظر، گزینه‌ی واریز را انتخاب ‌نمایید.

گام ۲

۲. در گام بعدی به صفحه‌ی واریز منتقل می‌شوید. برای واریز ارز دیجیتال، ابتدا لازم است شبکهٔ انتقال خود را در قسمت ۱-۲ انتخاب کنید. دقت کنید روش انتقالی که شما در صفحهٔ مقصد انتخاب می‌کنید، باید روش انتقالی که در صفحهٔ مبدأ انتخاب می‌شود، یک‌سان باشد. به‌طور مثال ما روش انتقال TRC20 را انتخاب می‌کنیم. دقت کنید این روش‌ها در میزان سرعت، امینت، کارایی و صدالبته کارمزد متفاوت‌اند. یعنی به‌طور مثال کارمزد انتقال از طریق TRC20، برابر ۱ تتر است اما کارمزد انتقال از طریق ERC20 برابر ۱۵ تتر است. پس در مرحلهٔ انتخاب روش انتقال (که برای هر رمزارز ممکن است متفاوت باشد)، به این موارد توجه فرمایید.

در مرحلهٔ بعدی و قسمت ۳-۲ باید مقدار واحد واریزی را وارد کنید. عددی که این‌جا وارد می‌کنید، با توجه به توضیحات قسمت ۲-۲ است و نوع شبکه‌ای که در قسمت ۱-۲ انتخاب می‌کنید نیز در آن دخیل است. قسمت ۲-۲ می‌گوید به‌طور مثال اگر شما در حساب کوینکس خود، ۱۱ تتر دارید و می‌خواهید آن‌را انتقال دهید، با توجه به این‌که کارمزد روش TRC20، یک تتر است، شما باید عدد ۱۰ را در قسمت ۳-۲ وارد کنید. درواقع در قسمت ۳-۲ باید عدد خالصی را که می‌خواهید به حساب‌تان بنشیند، وارد کنید.

پس از انجام این مراحل می‌توانید درخواست آدرس والت جدید را بزنید و آن را دریافت کنید. سپس از آن در صفحهٔ برداشت کوینکس استفاده کنید.

حال به توضیح مواردی که در سمت راست صفحه آمده‌است می‌پردازیم:

  • ۲-۴: آدرس والتی که برای شما ایجاد می‌شود، تنها می‌تواند یک واریزی داشته‌باشد.یعنی این‌طور نیست که یک لینک ثابت داشته‌باشید و بتوانید بارها از آن استفاده کنید. بلکه باید برای هر عملیات واریز، لینکی اختصاصی دریافت کنید.
  • ۲-۵: به دلایل امنیتی، آدرس والتی که به شما داده می‌شود، محدودیت زمانی دارد و پس از زمانی، منقضی می‌شود و فاقد اعتبار است. یعنی نباید این لینک را الآن ایجاد کنید و بعدها به آن واریز کنید. زیرا دیگر لینک شما نخواهدبود. در ضمن اگر سهواً پس از انقضای مدت‌زمان آدرس والت، به آن واریز نمودید، با پشتیبانی صرافی خود تماس حاصل کنید.
  • ۲-۶ و ۷-۲: در فرایند واریز ممکن است به هر دلیلی، فرایند واریز دچار مشکل شود و به حساب ننشیند. اما اصلاً نگران ازبین‌رفتن دارایی خود نباشید (مگر این‌که آدرس اشتباهی را در زمان برداشت وارد کنید). با توجه به محدودیت زمانی آدرس والت، دو حالت پیش می‌آید: یکی حالت ۶-۲ که در آن، هنوز آدرس والت شما مهلت دارد اما مهلت باقی‌مانده، کم‌تر از ۱۵ دقیقه است. در این صورت فرم تمدید آدرس را پر کنید. دومین حالت (۷-۲) نیز زمانی است که آدرس والت شما منقضی شده‌است اما کماکان واریزی شما به حساب ننشسته‌است. در این صورت، فرم درخواست پیگیری واریز ناموفق را تکمیل و ارسال کنید تا بررسی شود.

گام ۳

۳- در این مرحله آدرس اختصاصی شما ساخته می‌شود. توجه بفرمایید این آدرس یک ساعت اعتبار دارد. این آدرس را باید در سایت مبدا در قسمت برداشت (withdraw) وارد نمایید.

گام ۴

۴- در سایت مبدا به کیف پول‌تان رفته و ارز مورد نظر (در اینجا تتر) را انتخاب نمایید و به بخش برداشت (withdraw) بروید و سپس بخش ۲-۴ یعنی، آدرس دریافت کننده، آدرسی که در بخش قبل دریافت نموده بودید را وارد نمایید. در قسمت ۱-۴ (transfer network) یا شبکه‌ی انتقال، شبکه‌ای که در بخش قبل انتخاب نموده بودید را وارد نمایید. (در اینجا مثال شبکه‌ی TRC20) سپس در بخش ۳-۴ مقدار مورد نظر خود را وارد نمایید و دکمه‌ی submit را بزنید.

هزینه‌ی نقل پوشش در برابر ارز به چه معناست؟ و انتقال در قالب withdrawal fee به شما نمایش داده می‌شود.

گام ۵

۵ – در این مرحله برحسب سایت یا کیف پولی که با آن کار می‌کنید، یک کد امنیتی دریافت خواهید کرد و با وارد نمودن آن، تراکنش شما نهایی می‌شود. مبلغ جابجا شده توسط شما با توجه به شرایط شبکه پس از حداکثر ۲ ساعت منتقل خواهد شد. در صورتی که این مبلغ از مبدا کسر و به کیف پول مقصد واریز نشد،‌ با پشتیبانی تماس بگیرید.

ما مثال‌مان را که با صرافی کوینکس بود در این گام پیش می‌بریم. با زدن گزینه‌ی ۱-۵ کدی به ایمیل‌تان ارسال می‌شود که آن را در بخش ۲-۵ وارد نموده و سپس کد یکبار مصرفی که از google authenticator دریافت می نمایید را در بخش ۳-۵ وارد نمایید. و دکمه‌ی submit را بزنید تا فرایند نهایی شود.

در صورت نیاز می‌توانید به راهنمای گام به گام واریز به صرافی آنلاین بایننس و یا برداشت از بایننس به این بخش مراجعه نمایید.

گام ۶

۶ – با مراجعه به قسمت تاریخچه از نوار بالای سایت، و بخش واریزهای ارزدیجیتال، تاریخچه واریزهای خود را مشاهده نمایید.

امیدواریم که بر روی صرافی آنلاین ارز دیجیتال تبدیل با آرامش خاطر بتوانید به خرید و فروش ارز دیجیتال بپردازید. اگر پاسخ پرسش‌تان را هنوز دریافت نکرده‌اید می‌توانید به راهنمای گام‌ به گام بازگردید.

خرید و فروش جفت ارزها در فارکس

فارکس یکی از فعال ترین بازارهای معامله شده در جهان است، با میانگین حجم معاملات روزانه بیش از 6 تریلیون دلار. با این مقاله همراه باشید تا نحوه و زمان خرید و فروش آنلاین جفت ارزها را در فارکس بیاموزید.

خرید و فروش در فارکس چیست؟

خرید و فروش در فارکس، به معنای گمانه زنی بر روی روند صعودی و نزولی قیمت جفت ارزها با امید به کسب سود است. تمام معاملات فارکس شامل خرید یک ارز و فروش ارز دیگر است، به همین دلیل است که قیمت آن به صورت یک جفت نشان داده می شود. اگر انتظار داشتید که ارز پایه در برابر ارز متقابل تقویت شود، جفت ارز را می خرید و اگر انتظار داشتید برعکس عمل کند، می فروشید.

قیمت یک جفت ارز فارکس نمایانگر این است که یک واحد از ارز پایه چقدر در مقابل ارز متقابل ارزش دارد. به عنوان مثال، اگر قیمت GBP/USD 1.32000 باشد، به این معنی است که 1 پوند، معادل 1.32 دلار است. مطالعه کنید: سیگنال فارکس تضمینی

آیا می توانم در فارکس، ارزها را بدون خریدن بفروشم؟

بله، شما می توانید در فارکس بدون خریدن بفروشید. این به عنوان فروش کوتاه یا کوتاه مدت شناخته می شود. کوتاه‌فروشی یک ارز به این معناست که شما معتقدید قیمت آن کاهش می‌یابد، بنابراین «فروش» می‌کنید. هرچه قیمت کاهش یابد، سود بیشتری به دست خواهید آورد.

به عنوان مثال، فرض کنید GBP/USD در 1.3200 معامله می شود، با قیمت خرید 1.3201 و قیمت فروش 1.3199. شما تحلیل می کنید که قیمت ارز کاهش می یابد، بنابراین جفت ارز را با قیمت 1.3199 کوتاه می فروشید. اگر دلار در برابر پوند تقویت شود - به این معنی که برای خرید یک پوند به دلار آمریکا کمتری نیاز است - قیمت پوند/دلار آمریکا کاهش می یابد و شما سود خواهید داشت.

نحوه خرید و فروش جفت ارز

برای خرید و فروش جفت ارزها مراحل زیر را دنبال کنید:

تصمیم بگیرید که چگونه می خواهید در فارکس معامله کنید:

دو راه اصلی برای مشارکت وجود دارد: اسپات یا تجارت فارکس از طریق یک کارگزاری.

نحوه عملکرد بازار فارکس را بیاموزید:

فارکس از طریق شبکه ای از بانک ها خرید و فروش می شود. این بازار خارج از بورس (OTC) نامیده می شود.

باز کردن یک حساب تجاری:

شما می توانید در عرض چند دقیقه یک حساب معاملاتی فارکس باز کنید و تا زمانی که بخواهید معامله ای انجام دهید.

یک طرح معاملاتی بسازید:

یک طرح معاملاتی به حذف احساسات از تصمیم گیری شما کمک می کند و ساختاری را برای زمانی که پوزیشن های خود را باز و بسته می کنید فراهم می کند.

پلتفرم معاملاتی فارکس خود را انتخاب کنید: هر یک از پلتفرم های معاملاتی فارکس ما، از جمله MT4، با هشدارهای شخصی، نمودارهای تعاملی و ابزارهای مدیریت ریسک، می تواند متناسب با سبک و ترجیحات معاملاتی شما سفارشی شود.

اولین پوزیشن خود را باز کنید:

انتخاب کنید که آیا قصد خرید یا فروش دارید، اندازه پوزیشن خود را وارد کنید و اقداماتی را برای مدیریت ریسک خود انجام دهید.

به یاد داشته باشید که عوامل مختلفی بر قیمت ارز تاثیر می گذارد. بنابراین، همیشه باید قبل از تصمیم به معامله، تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی (فاندامنتال) را روی یک جفت ارز انجام دهید. رویدادهای سیاسی و اقتصادی را در نظر بگیرید و سطوح کلیدی قیمت را مطالعه کنید تا مبنایی برای پوزیشن های فارکس خود ایجاد کنید.

زمان خرید و فروش فارکس

دانستن زمان خرید و فروش فارکس به عوامل زیادی مانند زمان باز شدن بازار و استراتژی معاملاتی FX شما بستگی دارد. بسیاری از معامله گران موافق هستند که بهترین زمان برای خرید و فروش ارز معمولاً زمانی است که بازار فعال ترین است - زمانی که نقدینگی و نوسانات بالا است.

بازار فارکس بریتانیا درست بعد از باز شدن تایم معاملاتی لندن در ساعت 11:30 صبح (به وقت ایران) شلوغ ترین است. معاملات معمولاً در حدود ساعت 1:30 بعد از ظهر (به وقت ایران) نقدینگی کمتری دارند و پس از باز شدن بازارهای آمریکا در حدود ساعت 3:30 بعد از ظهر (به وقت ایران) دوباره افزایش می یابد.

جدای از زمان باز و بسته شدن بازار، شما همچنین ممکن است تصمیم بگیرید که بهترین زمان خرید و فروش فارکس را با توجه به استراتژی معاملاتی خود انتخاب کنید. سه استراتژی محبوب معاملاتی FX که می توانند روش های موثری برای تعیین زمان خرید و فروش ارز در معاملات فارکس باشند عبارتند از:

معاملات بر روی روند

معاملات بر روی روند یک استراتژی است که شامل استفاده از شاخص های فنی مانند میانگین متحرک یا شاخص قدرت نسبی (RSI) برای شناسایی جهت حرکت بازار است. به زبان ساده، می‌تواند به تعیین اینکه آیا بازار فارکس در یک روند صعودی ( صعودی)، یک روند نزولی (نزولی) یا یک روند جانبی است کمک کند. در حالی که می تواند هر بازه زمانی را پوشش دهد، به طور کلی به عنوان یک استراتژی معاملاتی میان مدت تا بلند مدت استفاده می شود.

معاملات معکوس روند

در معاملات فارکس، معکوس شدن روند، چرخشی در حرکت قیمت یک جفت ارز است. این می تواند زمانی باشد که یک روند صعودی به نزولی تبدیل شود یا بالعکس. می‌توانید از شاخص‌های فنی مانند نوسان‌گر تصادفی برای تعیین اینکه آیا یک جفت ارز فارکس در قلمروی بیش از حد خرید یا فروش بیش از حد است استفاده کنید که ممکن است نشان‌دهنده قریب‌الوقوع بودن بازگشت باشد.

معاملات نوسانی یا رِنج (Range)

محدوده معاملاتی بر این اصل استوار است که یک بازار به طور مداوم بین دو سطح قیمت برای یک دوره زمانی مشخص حرکت می کند، بدون اینکه پیشرفتی به سمت بالا یا نزول داشته باشد. اگر معامله‌گر محدوده هستید، بسته به اینکه قیمت فعلی بازار در محدوده چگونه حرکت می‌کند، می‌توانید هم پوزیشن buy و هم sell بروید. این برخلاف معاملات روند است، که در آن شما با جهت کلی روند حرکت می‌کنید و در یک روند صعودی خرید می‌کنید و در یک روند نزولی می‌فروشید.

به یاد داشته باشید، برخی از معامله گران نوسانات بالا را ترجیح می دهند، در حالی که برخی دیگر این کار را نمی کنند. صرف نظر از سبک معاملاتی شما و زمانی که معامله فارکس را انتخاب می کنید، مهم است که از برنامه معاملاتی خود پیروی کنید و یک استراتژی مدیریت ریسک داشته باشید.

مدیریت ریسک هنگام خرید و فروش فارکس

مدیریت ریسک فارکس به معنای به کارگیری مجموعه ای از قوانین و اقدامات برای اطمینان از قابل کنترل بودن هرگونه تأثیر منفی در معاملات فارکس است. اگر استراتژی مدیریت ریسک موثری داشته باشید، کنترل بیشتری بر سود و زیان معاملات فارکس خود خواهید داشت.

نحوه مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

نحوه مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

کریپتوکارنسی ها بی ثبات هستند، به همین خاطر هنگام سرمایه گذاری خطراتی را به همراه دارد. استفاده از استراتژی‌های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، می‌تواند ریسک سرمایه‌گذاری در کریپتو را به حداقل برساند. تخصیص سرمایه به پروژه‌های بزرگتر و ذخیره دارایی‌های ایمن، می‌تواند خطرات مرتبط با سرمایه‌گذاری کریپتو را کاهش دهد. سرمایه گذاران کریپتو می توانند از تعدادی استراتژی برای به حداقل رساندن خطرات مرتبط با مشارکت در فضای ارز دیجیتال استفاده کنند.

بسیاری از ارزهای دیجیتال در هفته‌های اخیر به بالاترین حد خود رسیده‌اند، در حالی که حجم معاملات در طول سال افزایش یافته است. فضای کریپتو بزرگترین روند صعودی خود را تا به امروز تجربه می کند، در حالی که بسیاری بر این باورند که این چرخه می تواند حداقل برای چند ماه دیگر ادامه یابد، پیش بینی حرکت های آینده بازار غیرممکن است. در دوران اوج بازار، خوش بینی می تواند بر تصمیم گیری منطقی تأثیر بگذارد. سرمایه‌گذاران ممکن است وسوسه شوند که با افزایش قیمت‌ها، استراتژی‌های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال را دو برابر کنند یا از استراتژی‌های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال غفلت کنند که این خود می‌تواند عواقب چشمگیری در طول رکود بازار داشته باشد.

استراتژی «HODL» در بازار ارز دیجیتال، که از حفظ همه سرمایه‌گذاری‌ها بدون فروش حمایت می‌کند، ممکن است استراتژی بهینه برای همه نباشد. برای کسانی که می‌خواهند در بازار کریپتو موفق شوند، چندین استراتژی آزمایش‌شده وجود دارد که می‌توان از آنها برای پوشش دهی پرتفوی استفاده کرد.

میانگین کم کردن

میانگین کم کردن، روشی برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

شاید ساده ترین راه برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، صرفاً کسب سود باشد با این حال، ریسک در فروش وجود دارد. خروج خیلی زود از بازار، می تواند به معنای از دست دادن سودهای بزرگ در صورت ادامه روند صعودی قیمت ها باشد. اینجاست که استراتژی محبوب «میانگین کم کردن» (DCA) وارد عمل شد. منظور از DCA، خرید یا فروش تدریجی یک دارایی به جای استقرار سرمایه در یک خرید یا فروش کل دارایی فرد است. این روند به ویژه در بازارهای بی ثبات مانند ارزهای دیجیتال مفید است.

DCA به مدیریت عدم قطعیت تغییرات قیمت کمک می کند و برای تصمیم گیری در مورد زمان فروش مفید است. به جای تلاش برای شناسایی قله های بازار صعودی، می توان به سادگی با افزایش بازار، قیمت فروش را افزایش داد. هر یک از معامله گران موفق، استراتژی DCA را به شکلی به کار می برند. برخی از DCA برای خرید کریپتو با بخشی از دستمزدشان، هر ماه استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است روزانه یا هفتگی خرید کنند. صرافی های متمرکز مانند Coinbase، ابزارهایی را برای به کارگیری خودکار استراتژی DCA ارائه می دهند. از لحاظ تاریخی، بازارهای خرسی کریپتو بهترین زمان را، برای انباشت دارایی ها ارائه می دهند. در مقابل، بازارهای گاوی بهترین زمان‌ها را برای فروش ارائه کرده‌اند. بنابراین زمانی که ماهیت چرخه‌ای بازار در نظر گرفته می‌شود، DCA برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مزرعه(Farming) و استیکینگ

با ورود دیفای و استیبل کوین‌ها راهی برای سرمایه‌گذاران برای کسب بازدهی در سبد خود ارائه کرده است. نگه داشتن بخشی از دارایی‌ها در استیبل کوین‌ها، راهی برای به دست آوردن فرصت‌های کشاورزی سودآور و در عین حال کاهش موقعیت های معاملاتی نوسانات بازار را ارائه می‌دهد. پروتکل‌های DeFi مانند Anchor و Curve Finance به ارائه بازدهی دو رقمی معروف هستند، در حالی که نرخ‌های ارائه‌شده در دیگر استخرهای نقدینگی جدیدتر می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی بالاتر باشد (مزارع بازدهی جدیدتر نیز ریسک‌پذیرتر در نظر گرفته می‌شوند.)

قرار دادن توکن های رمزنگاری یکی دیگر از روش های موثر برای ایجاد درآمد غیرفعال است. همانطور که دارایی های سهامدار در قیمت افزایش می یابد، بازدهی نیز بیشتر می شود. در همین حال، سرمایه گذاری مایع از طریق پروژه هایی مانند Lido Finance راهی برای کسب بازدهی از طریق توکن هایی ارائه می دهد که دارایی های سهام را نشان می دهد. اگر قیمت دارایی کاهش یابد، سهامداری به دارنده این امکان را می دهد که به سود دارایی ادامه دهد.

داده های درون زنجیره ای و تحلیل تکنیکال

داده های درون زنجیره ای و تحلیل تکنیکال

از آنجایی که تحلیل تکنیکال به دانش و مهارت نیاز دارد، یادگیری اصول اولیه می تواند برای کسانی که به دنبال برتری در بازار هستند مفید باشد. این بدان معنا نیست که فرد باید معاملات گران قیمت انجام دهد یا زمانی را صرف معاملات کوتاه مدت کند. با پوشش در برابر ارز به چه معناست؟ این حال، دانستن چند شاخص کلیدی مانند میانگین‌های متحرک برای اطلاع‌رسانی تصمیم‌گیری‌هایی مانند زمان کسب سود می‌تواند مفید باشد. بسیاری از ابزارها همچنین راه هایی را برای تجزیه و تحلیل فعالیت های زنجیره ای مانند نهنگ و نرخ های بودجه ارائه می دهند. انواع دیگر تحلیل تکنیکال شامل یافتن "ارزش منصفانه" دارایی ها است. همچنین تحلیل تصویر کلی بازار از منظر کلان می تواند مفید باشد زیرا عوامل زیادی وجود دارد که می تواند بر بازار تأثیر بگذارد.

ذخیره سازی دارایی ها و پوشش دیفای

یکی از مهمترین روش های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، مربوط به ذخیره سازی است. استفاده از کیف پول مناسب و محافظت از کلیدهای خصوصی بسیار مهم است. کیف پول های سرد مانند کیف پول های سخت افزاری برای بخش قابل توجهی از وجوه توصیه می شود، در حالی که کیف پول های داغ مانند MetaMask معمولا بهترین مکان برای ذخیره ارزهای دیجیتال در نظر گرفته نمی شوند.

در حالی که سرمایه گذاران اغلب دارایی هایی مانند ETH را در قراردادهای هوشمند قفل می کنند تا از فرصت های DeFi استفاده کنند، راه هایی برای محافظت در برابر هک ها و سایر خطرات وجود دارد. پروژه‌هایی مانند Nexus Mutual که شبیه بیمه دیفای است، راه‌هایی را برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، روی پرتفوی کریپتو با فروش پوشش در برابر هک‌های مبادلاتی یا مشکلات قرارداد هوشمند ارائه می‌دهد.

ایجاد سبد یا پرتفوی سرمایه گذاری

ایجاد سبد، از دیگر جنبه های مهم مدیریت ریسک است. انتخاب دارایی هایی برای خرید و در حد چه مقداری می تواند تاثیر زیادی بر ریسک کلی یک پرتفوی داشته باشد. در نظر گرفتن میزان سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال نسبت به سایر دارایی ها و حساب های پس انداز بسیار مهم است. علاوه بر این، انتخاب پروژه‌های ارز دیجیتال مناسب برای سرمایه‌گذاری، بخش مهمی از مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال است. به طور مشابه، برای کسانی که دارایی ها را معامله می کنند، مهم است که نسبت یک سبد را که می توان به طور فعال برای معامله استفاده کرد، متمایز کرد.

به عنوان یک قاعده کلی، ارزشِ در نظر گرفتن ارزش بازار هر دارایی، در یک سبد را دارد. در حالی که ارزهای دیجیتال اصلی مانند بیت کوین و اتریوم ناپایدار هستند، اما بسیاری از پروژه‌های با سقف پایین‌تر، ریسک کمتری دارند، چرا که نقدینگی بیشتری دارند و از اثر Lindy سود می‌برند. با این حال، پروژه هایی با ارزش بازار پایین تر نیز می توانند بازده بیشتری داشته باشند. ساخت نمونه کارها در نهایت به ریسک پذیری، اهداف مالی و افق زمانی هر فرد بستگی دارد. داده های تاریخی نشان می دهد که سرمایه گذاری در پروژه های بزرگتر، می تواند در افق زمانی طولانی سودآور باشد.

ایجاد سبد یا پرتفوی، به انواع مختلفی از دارایی ها مربوط می شود. NFT امسال برای بسیاری از کلکسیونرهایی که در بازار شرکت کردند، بازده بسیار خوبی را به همراه داشت اما NFT ها نسبت به سایر توکن های رمزنگاری، نقدینگی کمتری دارند. NFT پوشش در برابر ارز به چه معناست؟ ها قابل تعویض نیستند، در حالی که دارایی هایی مانند بیت کوین و اتریوم تقریباً با قیمت یکسان در هر صرافی معامله می شوند. علاوه بر این، می‌تواند پیدا کردن خریدار با قیمت تعیین‌شده را، زمانی که علاقه در بازار کاهش می‌یابد دشوارتر کند. از آنجایی که NFTها یک فناوری نوظهور در فضایی نوظهور هستند، سرمایه گذاری روی آنها هنوز هم بسیار خطرناک است.

موقعیت های خرید

خرید برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

اختیار معامله، نوعی قرارداد مشتقه است که به خریداران این فرصت را می دهد تا یک دارایی را با قیمت تعیین شده بخرند یا بفروشند. برای کسانی که مدت زیادی از سبد ارزهای دیجیتال استفاده می‌کنند، موقعیت های خرید، می‌تواند راهی موثر برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال باشد. اختیار فروش حق فروش دارایی را با قیمتی تعیین شده در یک بازه زمانی معین ارائه می دهد. این به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا در صورت نزول در بازار، از سبد سهام خود با کوتاه آمدن محافظت کنند.

برعکس، اختیار معامله فرصتی را برای خرید به عنوان دارایی با قیمت تعیین شده در آینده ارائه می دهد و در واقع نوعی شرط طولانی است. اگر سرمایه‌گذار در صورت رکود زودتر سود کند، نگه داشتن اختیار معامله می‌تواند به آنها اجازه دهد تا با قیمت معینی دوباره خرید کنند، در صورتی که معتقدند بازار احتمالاً در آینده افزایش می‌یابد. گزینه ها محصول پیچیده ای هستند که فقط برای معامله گران و سرمایه گذاران پیشرفته توصیه می شوند اما می توانند بازدهی سودآوری را برای کاربران به همراه داشته باشند.

در نتیجه، سرمایه‌گذاری در رمزارزها می‌تواند بازدهی بزرگی را ارائه دهد. از لحاظ تاریخی، کریپتو پتانسیل بالایی را ارائه کرده است که با هیچ دارایی دیگری در جهان قابل مقایسه نیست. اگرچه اساساً پاداش بالقوه بیشتر با ریسک بیشتری همراه است. استفاده از انواع استراتژی های پوشش ریسک می تواند به کاهش ریسک و افزایش پاداش هایی که این بازار ارائه می دهد کمک کند.

نحوه مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

نحوه مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

کریپتوکارنسی ها بی ثبات هستند، به همین خاطر هنگام سرمایه گذاری خطراتی را به همراه دارد. استفاده از استراتژی‌های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، می‌تواند ریسک سرمایه‌گذاری در کریپتو را به حداقل برساند. تخصیص سرمایه به پروژه‌های بزرگتر و ذخیره دارایی‌های ایمن، می‌تواند خطرات مرتبط با سرمایه‌گذاری کریپتو را کاهش دهد. سرمایه گذاران کریپتو می توانند از تعدادی استراتژی برای به حداقل رساندن خطرات مرتبط با مشارکت در فضای ارز دیجیتال استفاده کنند.

بسیاری از ارزهای دیجیتال در هفته‌های اخیر به بالاترین حد خود رسیده‌اند، در حالی که حجم معاملات در طول سال افزایش یافته است. فضای کریپتو بزرگترین روند صعودی خود را تا به امروز تجربه می کند، در حالی که بسیاری بر این باورند که این چرخه می تواند حداقل برای چند ماه دیگر ادامه یابد، پیش بینی حرکت های آینده بازار غیرممکن است. در دوران اوج بازار، خوش بینی می تواند بر تصمیم گیری منطقی تأثیر بگذارد. سرمایه‌گذاران ممکن است وسوسه شوند که با افزایش قیمت‌ها، استراتژی‌های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال را دو برابر کنند یا از استراتژی‌های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال غفلت کنند که این خود می‌تواند عواقب چشمگیری در طول رکود بازار داشته باشد.

استراتژی «HODL» در بازار ارز دیجیتال، که از حفظ همه سرمایه‌گذاری‌ها بدون فروش حمایت می‌کند، ممکن است استراتژی بهینه برای همه نباشد. برای کسانی که می‌خواهند در بازار کریپتو موفق شوند، چندین استراتژی آزمایش‌شده وجود دارد که می‌توان از آنها برای پوشش دهی پرتفوی استفاده کرد.

میانگین کم کردن

میانگین کم کردن، روشی برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

شاید ساده ترین راه برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، صرفاً کسب سود باشد با این حال، ریسک در فروش وجود دارد. خروج خیلی زود از بازار، می تواند به معنای از دست دادن سودهای بزرگ در صورت ادامه روند صعودی قیمت ها باشد. اینجاست که استراتژی محبوب «میانگین کم کردن» (DCA) وارد عمل شد. منظور از DCA، خرید یا فروش تدریجی یک دارایی به جای استقرار سرمایه در یک خرید یا فروش کل دارایی فرد است. این روند به ویژه در بازارهای بی ثبات مانند ارزهای دیجیتال مفید است.

DCA به مدیریت عدم قطعیت تغییرات قیمت کمک می کند و برای تصمیم گیری در مورد زمان فروش مفید است. به جای تلاش برای شناسایی قله های بازار صعودی، می توان به سادگی با افزایش بازار، قیمت فروش را افزایش داد. هر یک از معامله گران موفق، استراتژی DCA را به شکلی به کار می برند. برخی از DCA برای خرید کریپتو با بخشی از دستمزدشان، هر ماه استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است روزانه یا هفتگی خرید کنند. صرافی های متمرکز مانند Coinbase، ابزارهایی را برای به کارگیری خودکار استراتژی DCA ارائه می دهند. از لحاظ تاریخی، بازارهای خرسی کریپتو بهترین زمان را، برای انباشت دارایی ها ارائه می دهند. در مقابل، بازارهای گاوی بهترین زمان‌ها را برای فروش ارائه کرده‌اند. بنابراین زمانی که ماهیت چرخه‌ای بازار در نظر گرفته می‌شود، DCA برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مزرعه(Farming) و استیکینگ

با ورود دیفای و استیبل کوین‌ها راهی برای سرمایه‌گذاران برای کسب بازدهی در سبد خود ارائه کرده است. نگه داشتن بخشی از دارایی‌ها در استیبل کوین‌ها، راهی برای به دست آوردن فرصت‌های کشاورزی سودآور و در عین حال کاهش موقعیت های معاملاتی نوسانات بازار را ارائه می‌دهد. پروتکل‌های DeFi مانند Anchor و Curve Finance به ارائه بازدهی دو رقمی معروف هستند، در حالی که نرخ‌های ارائه‌شده در دیگر استخرهای نقدینگی جدیدتر می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی بالاتر باشد (مزارع بازدهی جدیدتر نیز ریسک‌پذیرتر در نظر گرفته می‌شوند.)

قرار دادن توکن های رمزنگاری یکی دیگر از روش های موثر برای ایجاد درآمد غیرفعال است. همانطور که دارایی های سهامدار در قیمت افزایش می یابد، بازدهی نیز بیشتر می شود. در همین حال، سرمایه گذاری مایع از طریق پروژه هایی مانند Lido Finance راهی برای کسب بازدهی از طریق توکن هایی ارائه می دهد که دارایی های سهام را نشان می دهد. اگر قیمت دارایی کاهش یابد، سهامداری به دارنده این امکان را می دهد که به سود دارایی ادامه دهد.

داده های درون زنجیره ای و تحلیل تکنیکال

داده های درون زنجیره ای و تحلیل تکنیکال

از آنجایی که تحلیل تکنیکال به دانش و مهارت نیاز دارد، یادگیری اصول اولیه می تواند برای کسانی که به دنبال برتری در بازار هستند مفید باشد. این بدان معنا نیست که فرد باید معاملات گران قیمت انجام دهد یا زمانی را صرف معاملات کوتاه مدت کند. با این حال، دانستن چند شاخص کلیدی مانند میانگین‌های متحرک برای اطلاع‌رسانی تصمیم‌گیری‌هایی مانند زمان کسب سود می‌تواند مفید باشد. بسیاری از ابزارها همچنین راه هایی را برای تجزیه و تحلیل فعالیت های زنجیره ای مانند نهنگ و نرخ های بودجه ارائه می دهند. انواع دیگر تحلیل تکنیکال شامل یافتن "ارزش منصفانه" دارایی ها است. همچنین تحلیل تصویر کلی بازار از منظر کلان می تواند مفید باشد زیرا عوامل زیادی وجود دارد که می تواند بر بازار تأثیر بگذارد.

ذخیره سازی دارایی ها و پوشش دیفای

یکی از مهمترین روش های مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، مربوط به ذخیره سازی است. استفاده از کیف پول مناسب و محافظت از کلیدهای خصوصی بسیار مهم است. کیف پول های سرد مانند کیف پول های سخت افزاری برای بخش قابل توجهی از وجوه توصیه می شود، در حالی که کیف پول های داغ مانند MetaMask معمولا بهترین مکان برای ذخیره ارزهای دیجیتال در نظر گرفته نمی شوند.

در حالی که سرمایه گذاران اغلب دارایی هایی مانند ETH را در قراردادهای هوشمند قفل می کنند تا از فرصت های DeFi استفاده کنند، راه هایی برای محافظت در برابر هک ها و سایر خطرات وجود دارد. پروژه‌هایی مانند Nexus Mutual که شبیه بیمه دیفای است، راه‌هایی را برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال، روی پرتفوی کریپتو با فروش پوشش در برابر هک‌های مبادلاتی یا مشکلات قرارداد هوشمند ارائه می‌دهد.

ایجاد سبد یا پرتفوی سرمایه گذاری

ایجاد سبد، از دیگر جنبه های مهم مدیریت ریسک است. انتخاب دارایی هایی برای خرید و در حد چه مقداری می تواند تاثیر زیادی بر ریسک کلی یک پرتفوی داشته باشد. در نظر گرفتن میزان سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال نسبت به سایر دارایی ها و حساب های پس انداز بسیار مهم است. علاوه بر این، انتخاب پروژه‌های ارز دیجیتال مناسب برای سرمایه‌گذاری، بخش مهمی از مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال است. به طور مشابه، برای کسانی که دارایی ها را معامله می کنند، مهم است که نسبت یک سبد را که می توان به طور فعال برای معامله استفاده کرد، متمایز کرد.

به عنوان یک قاعده کلی، ارزشِ در نظر گرفتن ارزش بازار هر دارایی، در یک سبد را دارد. در حالی که ارزهای دیجیتال اصلی مانند بیت کوین و اتریوم ناپایدار هستند، اما بسیاری از پروژه‌های با سقف پایین‌تر، ریسک کمتری دارند، چرا که نقدینگی بیشتری دارند و از اثر Lindy سود می‌برند. با این حال، پروژه هایی با ارزش بازار پایین تر نیز می توانند بازده بیشتری داشته باشند. ساخت نمونه کارها در نهایت به ریسک پذیری، اهداف مالی و افق زمانی هر فرد بستگی دارد. داده های تاریخی نشان می دهد که سرمایه گذاری در پروژه های بزرگتر، می تواند در افق زمانی طولانی سودآور باشد.

ایجاد سبد یا پرتفوی، به انواع مختلفی از دارایی ها مربوط می شود. NFT امسال برای بسیاری از کلکسیونرهایی که در بازار شرکت کردند، بازده بسیار خوبی را به همراه داشت اما NFT ها نسبت به سایر توکن های رمزنگاری، نقدینگی کمتری دارند. NFT ها قابل تعویض نیستند، در حالی که دارایی هایی مانند بیت کوین و اتریوم تقریباً با قیمت یکسان در هر صرافی معامله می شوند. علاوه بر این، می‌تواند پیدا کردن خریدار با قیمت تعیین‌شده را، زمانی که علاقه در بازار کاهش می‌یابد دشوارتر کند. از آنجایی که NFTها یک فناوری نوظهور در فضایی نوظهور هستند، سرمایه گذاری روی آنها هنوز هم بسیار خطرناک است.

موقعیت های خرید

خرید برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال

اختیار معامله، نوعی قرارداد مشتقه است که به خریداران این فرصت را می دهد تا یک دارایی را با قیمت تعیین شده بخرند یا بفروشند. برای کسانی که مدت زیادی از سبد ارزهای دیجیتال استفاده می‌کنند، موقعیت های خرید، می‌تواند راهی موثر برای مدیریت ریسک در بازار ارز دیجیتال باشد. اختیار فروش حق فروش دارایی را با قیمتی تعیین شده در یک بازه زمانی معین ارائه می دهد. این به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا در صورت نزول در بازار، از سبد سهام خود با کوتاه آمدن محافظت کنند.

برعکس، اختیار معامله فرصتی را برای خرید به عنوان دارایی با قیمت تعیین شده در آینده ارائه می دهد و در واقع نوعی شرط طولانی است. اگر سرمایه‌گذار در صورت رکود زودتر سود کند، نگه داشتن اختیار معامله می‌تواند به آنها اجازه دهد تا با قیمت معینی دوباره خرید کنند، در صورتی که معتقدند بازار احتمالاً در آینده افزایش می‌یابد. گزینه ها محصول پیچیده ای هستند که فقط برای معامله گران و سرمایه گذاران پیشرفته توصیه می شوند اما می توانند بازدهی سودآوری را برای کاربران به همراه داشته باشند.

در نتیجه، سرمایه‌گذاری در رمزارزها می‌تواند بازدهی بزرگی را ارائه دهد. از لحاظ تاریخی، کریپتو پتانسیل بالایی را ارائه کرده است که با هیچ دارایی دیگری در جهان قابل مقایسه نیست. اگرچه اساساً پاداش بالقوه بیشتر با ریسک بیشتری همراه است. استفاده از انواع استراتژی های پوشش پوشش در برابر ارز به چه معناست؟ ریسک می تواند به کاهش ریسک و افزایش پاداش هایی که این بازار ارائه می دهد کمک کند.

هج فاند یا صندوق پوشش ریسک چیست و چه کاربردی دارد؟

hedge fund

هر شخصی که در بازار فعالیت می کند، مخصوصا بازار ارز دیجیتال، به طور قطع به هدف کسب سود این کار را انجام می دهد. در مقالات قبلی سعی بر آن شده که به شمای مخاطب بگوییم امر ترید یک کار پوشش در برابر ارز به چه معناست؟ تخصصی می باشد.

از آنجایی که همه کاربران حوزه ارز دیجیتال زمان یادگیری و به کارگیری مبانی علمی را ندارند، با توجه به گسترش روز افزون این مارکت جذاب، نهادی پیشنهاد می شود تحت عنوان صندوق پوشش ریسک. اینکه ماهیت این نهاد چیست و چه می کند و اینکه آیا از تفاوت قیمت ها می توان به سود رسید ( آربیتراژ )، دستور کار این مقاله توکن باز می باشد. پس با ما همراه باشید.

مفاهیم کلی:

  • صندوق پوشش ریسک یا Hedge Fund چیست؟
  • انواع صندوق پوشش ریسک بر اساس استراتژی معاملاتی
  • راهبردهای مورد بهره وری هج فاند
  • سرمایه گذاری در اوراق بهاداری با ارزش کمتر از خود
  • مزایا و معایب هج فاند

صندوق پوشش ریسک یا Hedge Fund چیست؟

صندوق پوشش ریسک (Hedge Fund) نوعی شرکت برای سرمایه‌گذاری محسوب می شود. هدف این نوع شرکت آن است که دارایی و نقدینگی مشتریان را در سبک‌های (Alternative Investment) سپرده گذاری ‌کند تا به عملکرد مطلوب‌تری از میانگین بازار دسترسی داشته باشد و هم این که خطرات صعود و نزول ناگهانی مارکت را پوشش دهد.
این صندوق ها اغلب از ساختارهای مالی و قانونی مشابه بهره جویی می کنند،. برای درک بهتر این مبحث در ادامه به توضیحات مبسوطی خواهیم پرداخت.

Hedge Fund

هج فاند

انواع صندوق پوشش ریسک بر اساس استراتژی معاملاتی

می توان این صندوق ها و پایه های عملکردشان را به چهار نوع تقسیم نمود که عبارت اند از:

  • رویداد محور (event-driven)
  • ارزش نسبی (relative value)
  • کلان (macro)
  • پوشش ریسک سهام (equity hedge)

1- استراتژی های رویداد محور:

همانطور که از اسم این گونه از هج فاند معلوم می باشد، این صندوق به دنبال به دست آوردن سود از رخدادها، در کوتاه مدت است. این رخدادها ممکن است، تملکی جدید یا از نو شدن ساختار کلی در یک شرکت باشد، که اثر آن تاثیر شرکت مذکور بر روی سایر شرکت ها می باشد. به اختصار چند مورد از آن را شرح می دهیم:

آربیتراژ ادغام:

این استراتژی زمانی رخ می دهد که یک شرکت اعلام می دارد که قصد تملک (خریدار) یا ادغام با شرکت دیگر را دارد. سهام شرکت مورد تملک خریداری و شرکت نوپا عضوی پوشش در برابر ارز به چه معناست؟ از آن می شود و همچینی در ادغام سهم شرکت سرمایه گذار را می فروشد تا بخشی از شرکت جدید شود یا به عبارت دیگر متحدی را با خود همراه می کند. در این حالت مدیر هج فاند انتظار دارد، شرکت سرمایه گذار، برای خرید شرکت متحد جدید، بهای زیادی را بپردازد، این در حالیست که بخش عمده این بها از طریق قبول بدهی های شرکت جدید تامین شود.


تجدید ساختار:

در این استراتژی هدف و مقصود بر روی شرکت های ورشکسته یا در حال ورشکستگی می‌باشد. هج فاندها سعی دارند تا از راه های مختلف با بهره جویی از سهم این گونه شرکت ها کسب سود و بهره نمایند. در این امر امکان دارد که هج فاند در یک عملکرد نه چندان ساده، اوراق بدهی با اولویت بالاتر را بخرد و اوراق بدهی سوخته را بفروشد. به بیان دیگر امکان دارد، سهم ممتاز شرکت را خریده و سهم عادی را بفروشد.


سهامدار مخالف:

این گونه استراتژی توسط هج فاند زمانی پیش می آید که با خریدن درصد بالایی از سهم یک شرکت بخواهد بر روی خط مشی آن شرکت اثر گذاری کند.


موقعیت های خاص:

لازم است بدانیم این سبک هم، تمرکز بر سهم شرکت هایی دارد که درگیر تجدید ساختار، آن هم به غیر از ادغام تملک یا ورشکستگی هستند.

Hedge Fund

هج فاند

2- استراتژی های ارزش تناسبی:

این نوع عملکرد، در پوشش ریسک به دنبال سودآوری به وسیله قیمت گذاری نامعقول بازار، در مورد چند اوراق مرتبط است. ضمن آنکه هدف این است که با سپری شدن مدت زمانی ترجیحاً کوتاه، قیمت‌های نامعقول، معقول گردند. برای مثال:

  • تبدیل آربیتراژ اوراق با ثبات درآمد: این روش در راستای کسب سود از قیمت‌گذاری نامعقول اوراق قرضه، قابل تبدیل به سهام است.
  • اوراق با ثبات درآمد با پشتیبانی دارایی: مقصود این استراتژی‌ها بر ارزش نسبی بین انواع اوراق با درآمد ثابت با پشتوانه دارایی (ABS) و اوراق رهنی (MBS) می باشد.
  • اوراق ثبات درآمد معمول: این استراتژی با بهره جویی از اوراق بدهی دو شرکت مجزا، یکی اوراق شرکتی و دیگری اوراق دولتی می‌باشد.

3- استراتژی های کلان:

هج فاندهایی از این نوع عملکرد بهره‌وری می کنند تا با نگرش کل به جزء بتوانند سعی در شناسایی سیر بازارهای مالی جهان کنند. در حالت کلی این صندوق ها، معاملات خود را در بازارهای سهام، اوراق بدهی، ارز و کالا انجام می دهند. هج فاندهای کلان با بهره جویی از پارامترهای کلان اقتصادی، سیر کلی بازار را بررسی می کنند و جهت کسب سود، وارد موقعیت های داد و ستد می شوند.

4- استراتژی های پوشش ریسک سهام:

لازم است بدانیم که اولین نوع هج فاندهای بازار به حساب می آیند. این صندوق ها با دقت بر بازارهای سهام، به موقعیت‌های ترید سهام و مشتقه دست پیدا می کنند. چند نمونه از آن را بررسی می کنیم:

  • رشد بنیادی: در این نوع رشد، سهامی که از نظر بنیادی قوی هستند، شناسایی شده و به منظور دست یابی به رشد زیاد قیمت، خریداری می شوند.
  • ارزش بنیادی: صندوق در این عملکرد، سهامی را شناسایی می کند که ارزش ذاتی و درونی آن، بیشتر از قیمت فعلی می باشد.
  • بخش مشخص: در این عملکرد هج فاند اقدام به فعالیت تخصصی در یک صنعت می نماید.

Hedge Fund

هج فاند

راهبردهای مورد بهره وری هج فاند

همان طور که اذعان داشتیم، مهمترین وجه تمایز هج فاندها آن است که ابزارهای مالی متفاوتی محسوب می شوند که این صندوق ها در ادغام سرمایه‌های خود گنجانده اند. این گونه از صندوق‌ها در اندوخته‌های مالی و ابزارهایی سرمایه‌گذاری به انجام می رسانند که صندوق‌ها و سرمایه‌گذاری‌های دیگر، آن‌ها را لحاظ نمی کنند. در ادامه ی این بحث به مواردی از این ابزارها و راهبردهای سرمایه ‎گذاری در رمز ارزهای این صندوق ها اشاره خواهیم کرد:

بهره جویی از فروش استقراضی:

باید دانست فروش استقراضی به معنای این است که شخصی سهامی را که در زمره ی مالکیت شخص دیگری است را از او طلب و قرض نماید و با این دید که با کاهش قیمت سهم، آن را در بازار بفروشد و پس از گذشت زمان مورد نظر، آن را خریداری نموده و به مالک سهم برگرداند. در صورت افت قیمت، ‌ما به التفاوت قیمت داد و ستد سهم، سود شخص خواهد بود. صندوق‌های پوشش ریسک از این ابزار در شرایط رکود بازار بهره جسته و سهامی را که در زمره ی مالکیت صندوق نیست، به رهن و اجاره خود در آورده و در بازار فروخته و از افت قیمت سهم،‌ سود می‌برند.

سرمایه گذاری در ابزارهای مالی معاملات مشتقه:

باید بدانیم ابزارهای مالی مشتقه همانند قراردادهای اختیار ترید و آینده،‌ ابزارهای مالی محسوب می شوند که ارزش آن‌ها برمبنای سایر اوراق بهادار همانند سهام شرکت‌ها، معین و مشخص می گردد. اما صندوق‌های پوشش ریسک یا هج فاند با سرمایه گذاری در این ابزارها، طیف گسترده‌ای از اندوخته ها را لحاظ کرده و از فرصت‌های سودآوری آن‌ها بهره وری می‌کنند.

بهره جویی از آربیتراژ:

آربیتراژ در بازارهای مالی، اصطلاحاً به معنی فرصت‌های کسب سود از ما بین دو قیمت می باشد. مدیران Hedge Fund، با بهره جویی از تخصص، همواره در حال پیداکردن بازارهای مالی گوناگون و دستیابی به فرصت‌های قیمت گذاری می‌باشند که تشخیص آن برای دیگران دشوارتر است. شناسایی و تشخیص درست و به‌موقع سرمایه‌گذاری در این فرصت‌ها، سودهای هنگفتی را برای آن‌ها ایجاد می‌کند.

سرمایه گذاری در اوراق بهاداری با ارزش کمتر از خود

باید بر این امر واقف آییم که بسیاری از سهام ها در بازارهای مالی، از میزان ارزش واقعی و ذاتی خود کمتر قیمت‌گذاری می شوند و همین امر موجب آن می‌شود که مورد توجه عموم قرار نگیرند. صندوق‌های پوشش ریسک یا هج فاند با تشخیص این گونه از سهام، ضمن اخذ سود سرمایه گذاری خود،‌ موجب رشد و بالا رفتن قیمت این اوراق نیز می‌شوند.

سرمایه گذاری در بازارهای جدید و نوپا:

با توجه به ماهیت و ذات هج فاندها، سرمایه گذاری بر روی سهام یا سایر ابزارهای نوظهور و نوین در بازار که رشد نوسانی فراوانی را تجربه می کنند و مستعد تورم هستند،‌ امکان‌پذیر می باشد.

سرمایه‌گذاری در بازارهای موازی:

باید دانست یکی دیگر از خصیصه‌های برجسته این صندوق‌ها، سرمایه‌گذاری بی حد و حدود در بازارهای خارج از بازار سرمایه (موازی) همچون املاک و مستغلات، طلا و کسب‌وکارهایی که به نسبت پر خطر می باشند، است.

ساختار اهرمی:

صندوق‌های پوشش ریسک، یک خصیصه ی مختص به خود دارند و آن، امکان بهره‌مندی از اهرم‌های 10 برابری است. به طور مثال با جذب 10 دلار سرمایه اولیه، بانک به آنان 90 دلار وام خواهد داد. در نتیجه می توانند 100 دلار سرمایه‌گذاری کنند. لازم است بدانیم که بدین معنا می باشد که با از بین رفتن 10 دلار سرمایه، در واقع صندوق 100 دلار متضرر خواهد شد.

Hedge Fund

هج فاند

مزایا و معایب

هج فاند نیز دارای مزایا و معایبی است که در ذیل به طور مختصر به شرح آنها می‌پردازیم.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.